Ik wil niets liever dan geven waar ik zelf zo lang naar heb gezocht

Mijn naam is Ingrid Theresia Metselaar (1965). Samen met mijn teruggevonden liefde woon ik in Zwolle. Ik ben moeder van drie volwassen kinderen, mijn dierbaarste spiegels. Mijn niet-geboren vierde kind ervaar ik als een stille, zachte aanwezigheid in mijn leven.

Al jong verlangde ik ernaar te begrijpen wat werkelijk de bedoeling van het leven op aarde is. Van mijn vijfde tot mijn achtste levensjaar kreeg ik te maken met terugkerende situaties van extreme onveiligheid. In die jaren zocht én vond ik mijn toevlucht in een andere, intens liefdevolle werkelijkheid die ik alleen binnen in mijzelf kon ervaren. Een wereld die nog altijd een gevoel van heimwee in mij oproept. Lange tijd kon ik haar niet meer bereiken. Tegenwoordig vind ik steeds vaker de weg terug.

In diezelfde onveiligheid ontstond ook de Good Girl in mij. Dit deel leerde zich aan te passen, te pleasen, het goed te doen en scherp aan te voelen wat anderen nodig hadden. Ik werd grenzeloos meegaand. Zo probeerde ik afwijzing en onrust te voorkomen en veiligheid te vinden. Wat mij ooit hielp, werd gaandeweg mijn identiteit. Ik ging haar aanzien voor wie ik werkelijk was. Een begrijpelijke, maar ingrijpende vergissing.

Lange tijd zocht ik liefde, veiligheid en geluk in wat buiten mij lag: in waardering, relaties, prestaties en de rollen die ik vervulde. Gaandeweg begon ik te zien hoe kwetsbaar dat is. Wat verandert of voorbij kan gaan, kan geen blijvende bron van geluk zijn. Zolang ik mijn geluk daarvan afhankelijk maakte, bleef ik bang om het weer te verliezen.

Ik ontdekte dat werkelijk geluk niet afhankelijk is van wat er buiten mij gebeurt. Sindsdien ervaar ik, onder alles wat zich aandient, steeds vaker een diepe innerlijke rust. Wanneer ik die niet voel, weet ik dat ik iets te onderzoeken heb. Alles wat voor mij niet liefdevol voelt, wijst mij daarbij de weg.

Achter mij ligt een loopbaan van ruim dertig jaar bij een grote bank. Mijn werkgever gaf mij veel ruimte en vertrouwen om te leren, mij te ontwikkelen en verschillende uitdagende verantwoordelijkheden op mij te nemen. Daar ben ik oprecht dankbaar voor. De financiële wereld was voor mij bovendien bij uitstek een omgeving waarin ik kon ontdekken wat mensen beweegt: hoe overtuigingen, belangen, vertrouwen, angst en de behoefte aan zekerheid doorwerken in gedrag en keuzes.

In die jaren werd steeds duidelijker dat mijn werkelijke belangstelling bij de mens lag: bij de mens achter de rollen en het gedrag, bij wat mensen over zichzelf zijn gaan geloven en bij wat zichtbaar wordt wanneer we die overtuigingen ten diepste onderzoeken.

Met de jaren ontstond steeds meer ruimte om mijn eigen weg te volgen. Sinds 2019 werk ik onder de naam Wat zou liefde doen. Mijn werk is onlosmakelijk verbonden met mijn eigen zoektocht en met alles wat ik in de jaren daarvoor over mensen, relaties en communicatie heb geleerd.

Veel van wat ik ontdekte, begreep ik eerst met mijn hoofd. Ik begon te zien dat ik niet mijn geschiedenis, mijn rollen of mijn overtuigingen ben. Dat er onder alles iets aanwezig is wat heel en compleet is en nooit beschadigd kan worden.

Tijdens mijn verblijf als vrijwilliger bij El Cielo in Costa Rica nam ik deel aan het dagelijkse leven en aan verschillende vormen van innerlijk werk. Daar kon ik voor het eerst werkelijk voelen wat ik daarvoor vooral had begrepen. Niet als een mooi idee, maar als een levende ervaring. Sinds mijn thuiskomst oefen ik om steeds meer vanuit die waarheid te leven.

Soms is de ene golf hoger of lager dan de andere. Maar geen enkele golf is ooit iets anders dan het water van de oceaan. Zo kunnen ook onze gevoelens, omstandigheden en ervaringen voortdurend veranderen, zonder dat onze diepste essentie verandert.

Wat ik zelf al vroeg nodig had en zo lang buiten mijzelf zocht, wil ik nu aan anderen bieden: liefdevolle aanwezigheid, werkelijk luisteren en de ruimte om zonder oordeel te onderzoeken wat waar is.

Ik zie mijn werk als een gezamenlijke zoektocht naar de liefdevolle waarheid. Niet omdat ik de antwoorden voor een ander heb, maar omdat ik vertrouw dat ze in ieder mens aanwezig zijn. Mijn rol is ruimte te bieden waarin die antwoorden zichtbaar kunnen worden.

Ik begeleid mensen die bereid zijn eerlijk naar zichzelf te kijken. Samen onderzoeken we de gedachten, overtuigingen en gehechtheden die het zicht op vrijheid, liefde en innerlijke vrede vertroebelen.

Mijn werk is onder andere geinspireerd door Een Cursus in Wonderen, Choose Again, Byron Katie, Krishnamurti, Meister Eckhart en verschillende andere leraren en bronnen. Op verschillende manieren wijzen zij naar dezelfde eenvoudige, universele waarheid, namelijk:
Wat we ten diepste verlangen, is alleen in onszelf te vinden.